You are currently viewing Ko je bio Robert Muzil?

U gradu Klagenfurtu, koji se u to doba nalazio na austrougarskoj teritoriji, 06. novembra 1880. godine u porodici Muzil, rođen je sin po imenu Robert.

Nedugo nakon toga se porodica Muzil seli u češki grad Čomutov. Robert je kasnije kršten, kojom prilikom dobija ime Robert Matijas Muzil, dok od 22. oktobra 1917. godine zvanično nosi ime Robert Matijas Edler fon Muzil, uzevši u obzir da je njegov otac tada stekao plemićku titulu. Upravo to ime je Robert nosio sve do 03. aprila 1919. godine, uzevši u obzir da je tada na austrijskom tlu uvedena zabrana korišćenja plemićkih titula.

Robert Muzil – život

Prema dostupnim biografskim podacima ovaj austrijski pisac je u detinjstvu pokazivao izuzetnu fizičku snagu, a od sportova je preferirao rvanje. Budući da je njegova fizička aktivnost bila previše naporna za njegove roditelje, to ga oni šalju u internat, koji se nalazio u austrijskom gradu Ajzenštatu. Tamo je boravio u periodu od 1892. do 1894. godine, da bi naredne tri godine proveo u češkom gradu Hranice.

Ono što je doživeo tokom školovanja Robert Muzil je pretočio u delo pod naslovom “Pometnje pitomca Terlesa”.

Obrazovanje nastavlja na Vojnoj akademiji u glavnom gradu Austrije, ali od toga odustaje i upisuje mašinstvo na Tehničkom univerzitetu u gradu Brno, krećući očevim stopama, koji je na tom univerzitetu i predavao.

Iako je studirao mašinstvo, pokazivao je izuzetno veliko interesovanje za književnost i pozorište, pa je zabeleženo da je često posećivao u tom periodu kako pozorišne predstave, tako isto i izložbe. Naročito je bio naklonjen delima Ralfa Vlada Emersona, Fridriha Ničea i Fjodora Mihajloviča Dostojevskog.

Posle tri godine završava studije i počinje da radi na univerzitetu u gradu Štutgartu, gde je bio asistent mašinstva profesoru Karlu fon Gahu. Upravo u to vreme je pisao i prethodno pomenuto delo, u kome je obradio svoja sećanja na period školovanja. Taj roman je bio njegov prvenac i objavljen je 1906. godine.

U periodu između 1903. i 1908. godine je na Univerzitetu u Berlinu pohađao doktorske studije i to filozofije i psihologije.

Ljubavni život Roberta Muzila

Ostali su zapisi ovog austrijskog pisca o tome kako je funkcionisao njegov seksualni život u određenom periodu. Naime, prema njegovom svedočenju, kada je imao 20 – ak i više godina, Robert Muzil je seksualno opštio najpre sa prostitutkama, što je on lično posmatrao kao svojevrstan eksperiment.

Upravo u tom periodu je, uprkos takvom seksualnom iskustvu, ipak bio zaljubljen i to u devojku po imenu Valeri Hilpert. Ljubav prema ovoj pijanistkinji i planinarki, Robert Muzil je uzdigao na nivo mističnosti, ali je vrlo brzo bio zaražen sifilisom, što je i te kako ostavilo traga na njegov seksualni, ali i na celokupan život.

Nekako u to vreme stupa u vezu sa Hermine Dietz, koja kasnije i ostaje trudna. Nažalost, Hermine je imala pobačaj, da bi 1907. godine i preminula, što se dovodi možda u vezu sa posledicom infekcije koju je imao lično Robert Muzil.

Udovicu Martu Markovaldi, koja je imala dvoje dece i koja se preudala, Robert upoznaje 1905. godine. Iako je bila čak sedam godina starija od njega, Robert Muzil se sa njom kasnije i venčao.

Stvaralaštvo Roberta Muzila

Nakon što je 1906. godine objavljen roman “Pometnje pitomca Terlesa”, koji je zvanično bio prvi roman ovog austrijskog pisca, Robert Muzil je tek zahvaljujući romanu pod naslovom “Čovek bez svojstava” postao poznat.

A ono po čemu je roman “Čovek bez svojstava” toliko poseban i u najmanju ruku specifičan jeste činjenica da je Robert Muzil ovo delo pisao ni manje ni više nego decenijama. Tačnije od 20 – ih godina prošloga veka, pa narednih više od dve decenije, odnosno dok nije preminuo 1942. godine. Iako jeste neosporno pravio prekide u pisanju ovog maestralnog dela, ipak je njegovo stvaranje trajalo više od čak dve decenije.

Sem njega, Robert Muzil je iza sebe ostavio i dela:

  • “Sanjari”
  • “Vincenc ili prijateljica značajnih muškaraca”
  • “Čovek bez osobina 1”
  • “Čovek bez osobina 2”
  • “Zaostavština za života”
  • “Tri žene”

Sem toga, pisao je i priče, te je iza sebe ostavio ne mali broj tih formi, ali i eseje i misli, što je većinom objavljeno 1936. godine u delu “Zaostavština za života”, u originalu na namačkom jeziku Nachlass zu Lebenzeiten.

Za dramu “Sanjari” je Robert Muzil 1923. godine dobio Klajstovu nagradu za književnost, a samo godinu dana kasnije dobija i umetničku nagradu Grada Beča. Iste godine objavljuje i roman “Tri žene”.

Uoči Drugog svetskog rata je sa suprugom, koja je bila Jevrejka, uspeo da se domogne Ciriha, gde upoznaje i Tomasa Mana, a godinu dana kasnije se preseljavaju u Ženevu. Ipak, na tlu Nemačke i Austrije najpre zabranjuju njegova pojedina dela, da bi od 1941. godine zabrana važila za sva dela čiji je autor Robert Muzil.

Preminuo je u Ženevi 1942. godine.

Ostavite odgovor